Toeristische informatie
centrum
van
Grez-Doiceau
informatie
centrum
van Grez-Doiceau
informatie centrum
van Grez-Doiceau

Fr   En

Wandelingen


Florival Pécrot
Een kaart waarop de 6 wandelingen ingesteld zijn is verkrijgbaar bij het "Toeristische informatie centrum" aan de prijs van 3 €.

Vertrek op de parking van het bedrijf ... vroeger Tudor genaamd.
Vroeger stond in Florival een cistercïenzerabdij waarvan er nu maar weining meer overblijft (links van de bureaus van de fabriek). Momenteel dient ze als opleidingscentrum van de civiele bescherming. Er ligt ook een heel mooi park (geklasseerde site)
Het eerste deel van deze wandeling gaat door een bijzonder interessant natuurgebied. We zijn inderdaad in de vallei van de Dijle, die zorgt voor een uitgestrekt geheel van vochtige gronden. De ligging van de vallei maakt het een rustplaats of overwinteringsplaats vinden.
Het specifieke karakter van de vallei van de Dijl werd herkend en werd bij uitvoering van de Europese richtlijn 79/409 CEE uitgeroepen tot een "speciale zone voor de bescherming van de Europese vogelbiotoop", de moerassen, de vochtige weilanden, het rietland en de bossen inbegrepen. De vegetatie is er heel rijk. Natuurliefhebbers zullen dus zeer geïnteresseerd zijn. Speciaal voor hen, zullen wij op vrij zijn om enkele planten- en diersoorten te citeren zoals ze beschreven werden door de "Vrienden van het Park van de Dijle". Maar wij hopen dat dit gewone wandelaars niet afschrikt
Recht tegenover de oude abdij, nemen we een weg die ons leidt tot bij een populierenbos en de resten van oude maaiweiden.
We treffen er vooral soorten vegetaties aan specifiek voorvochtige zones - moerasspirea, moesdistel, liesgras, gele lis, zegge. We horen er, als we langs het populierenbos wandelen, de grote bonte specht, de groene specht, de wielewaal, de zwartkopgrasmus, de tuinfluiter, de groenling, de langstaartmees.
We nemen nu een weg loodrecht naar links en komen zo bij een beekje, de "Petite Marbaise".
Daarna nemen we links een prachtige baan afgeboord ddor populieren. Met de weide doorheen dewelke de Dijle haar loop heeft getrokken, en die makkelijk te herkennen is aan van de groepjes bomen op de hoge oevers, voelen we de charme die deze plaats op ons loslaat, zeker wanneer u de kans heeft net daar te zijn als de zon opkomt of ondergaat, of wanneer er nevel of mist hangt, die net uit de grond lijkt op te stijgen. Met een kudde koeien erbij is het nog beter. Aan het einde van de baan komen we even terug op onze passen tot aan het uiteinde van deze weg. Knotwilgen, die net zijn gesnoeid, volgen de populieren op.
Op het einde zien we een groot stuk droogliggend rietland (+/- 4 ha) benadrukt door wilgen- en elzenstruiken. Het droge rietland is verhard en ingenomen door de nitrofieten: brandnetel, kleefkruid, haagwinde, harige wilgenroosje, akkerdistel,... Moerasspirea vind je er overvloedig. In de meest vochtige zones kan ook zegge overleven. Meer naar het noorden van de site, zien we een stuk rietland vol liesgras en een mesotroof met zegge.
De vogelfauna van deze site bevat meer dan 40 broedsoorten waaronder de ijsvogel, de nachtegaal, de grote gele kwikstaart, de wielewaal, de kleine karekiet, de bosrietzanger, de rietgors, de sprinkhaanrietzanger, de tijftjaf, de fitis,... Ook de tordelduif en de kleine torenvalk kunnen we hier tegenkomen.
We nemen rechts de Chemin Hoslet, langsheen een poel. We zien planten zoals grote waterweegbree, knopige duizenknoop, kleine egelskop, moesrasbies, greppelrus, bosbies, zuring, fonteinkind van Berchtold, een kranswierachtige, algen, geknikte vossenstraat, libellen en waterjuffers. Ook kikvorachtigen: de groene kikker, de bruine kikker, de gewone pad, de tritonshoorn (beschermde soorten).
We komen terug op de staart die langs de spoorweg loopt, in noordelijke richting. Links zien we de Etang de Pécrot, die we bereiken aan zijn noordelijkste punt. Rechts op een klein heuveltje zien we de kerk van Pécrot, een gebouw in neoklassieke stijl.
Etang Pécrot
Vijver Pécrot
Deze is gelegen op de oude bedding van de Marbaise, omgeleid in de Petite Marbaise. Het is een mooie vijver waarvan hat noordelijke deel voorbehouden is voor visvangst. Tot voor kort werd hij, aan de oostelijke zijde, afgeboord door een haag van populieren die van deze plek iets heel aangenaams maakte.
Tegenwoordig is het vrijwel onmogelijk om de rivier volledig rond te gaan wegens de ontbossingwerken die worden uitgevoerd aan de oostelijke zijde. Een herplanting van wilgen en elzen staat op het programma. Tijdens het visseizoen is het westelijke en het noordelijke deel voorbehouden voor vissers.
We willen hierbij ook vermelden dat men ten zuiden van de vijver moerszegge en bies, een wilgenbosje alsook een klein stuk rietland aantreft. Op de meest vochtige delen vinden we ook een reeks van planten terug die typisch zijn voor dit soort bodem.
De Etang de Pécrot is een interessante site voor de vogelwereld. We hebben er in de laatste jaren om bij de 120 soorten vogels kunnen observeren. 58 broedsoorten, waaronder de futen en de dodaars, de tafeleend, de wintertaling, de waterral, de sprinkhaanrietzanger en de rietzanger komen op deze plek. De vijver dient ook als rustplaats en voedplaats voor meerder soorten, waaronder de blauwe reiger, de kievit, de ijsvogel, de oeverzwaluw, ... Het is een overwinteringsplaats voor de waterpieper, een slaapplaats voor de witte kwikstaart en de ekster.
In de periode van de trek en de overwintering trekt de vijver verscheidene soorten watervogels aan. De eendachtigen: de slobeend en de pijlstaart, de kuifeend en de tafeleend, en als gedurende periodes van laag water de spaarbekkens tevoorschijn komen, vinden we ook een aantal waadvogels terug die zich hier komen voeden: de kluut, de watersnip, het witgatje, de zwarte ruiter, de oeverloper, de tureluur, de kleine en de bonte strandloper. We komen zo terug op de Rue Pensis, vervolgens nemen we de Rue de Rhode naar rechts, we gaan over de spoorweg en nemen dan de Rue Snaps die omhoog loopt in de richting van het plateau van Bossut.

Pécrot - Drie eiken woud
Na eerts een stuk dat stijl en geasfalteerd is, krijgen we daarna een stuk van de Rue Snaps te zien in haar oorspronkelijke staat. Ze loopt langs haar rechterkant langs een mooi loofbos waar we een stukje rond gaan door rechts aan de stop de Rue de la Chapelle Robert in te slaan. Weldra, aan de rand van het bos, in de schaduw van een grootbladige linde, zullen we deze kapel in neoklassieke stijl uit het jaar 1701 te zien krijgen. Vrij groot maar heel sober, in heel goede staat, is ze soms nog in gebruik. Dubbele deur uit eik met bovenaan een spitsboog, oeil-de-boef en witte stenen tegels met wapenschilden en inscripties.
We gaan verder rechtdoor, het bos in, langs een holleweg in Brussels zand, die heel pittoresk is en bijna loodrecht op de helling van de vallei staat. We vinden er ijzerhoudende zandsteen, mossen en kortmossen die de wanden bekleden.
Ze komen we terug op de spoorlijn die we oversteken om zo opnieuw op het parkeerterrein van de fabriek te komen.

Variante
Vorige wegbeschrijving. Om terug te keren, kunnen we de wandeling verlegen door links, voorbij de overweg, de Rue de Pécrot te nemen, die we omhoog gaan tot aan het einde van het bos. We draaien rechts een landweg in die eerst langs het bos en dan door de velden loopt tot aan een geplaveide baan. Een heel oude boom, de Arbre de la Malhaise, een olm, met een eerbetoon aan Onze-Lieve-Vrouw domineert het mooie plateau dat dezelfde naam draagt.
We nemen rechts de geplaveide baan tot aan de kapel Robert en dalen dan af naar Florival zoals voorheen.
chapelle Robert Tijdens deze wandeling hebt u kunnen kennismaken met de grote diversiteit aan landschappen en de natuurlijke omgeving die Grez-Doiceau zo karakteriseren. Een vochtige zone met een grote biologische rijkdom, de beboste hellingen van de vallei, een plateau heel rijk voor landbouw, maar bezaaid met bomen en bosjes, met het dorp Bossut, gelegen op de bergkam in de verte.