Afdrukken versie
Een kaart waarop de 6 wandelingen ingesteld zijn is verkrijgbaar bij het "Toeristische informatie centrum" aan de prijs van 5 €.
De eertse vermelding van de Nethen dateert van een officieel document uit 990. In die tijd was er sprake van de "2 Néthens", de Wez en de Véwailles waren nog helemaal verschillend en beschikten beide over hun eigen kerk. Gelegen op het meest oostelijke punt van Waals-Brabant, verdient dit riante dorp zeker en vast uw aandacht dankzij een grote verscheindenheid aan landschappen die het wandelaars biedt enerzijds en anderzijds, de vallei van de kleine rivier, de Nete, die deze in de lengte doorsnijdt, voordat ze zich bij de Dijle voegt in Waart-Saint-Georges.
De Sint-Jan de Doper-kerk vormt het vertrkpunt van onze wandeling.
Ze is gebouwd in baksteen en in witte steen in de 18de eeuw (hoofdgedeelte dateert uit 1768). Ze is gebouwd in evenwichtige neoklassieke stijl, wat trouwens mooi camoufleert dat ze vergroot werd rond 1860, na de verdwijning van de kerk van Wez. Binnen zien we de Aanbidding van de Drie Koningen, copie volgens J. Gossart (17de eeuw), de Betreuring van Christus, ... De meubels van enige smaak zijn in régence, Louis XV en Louis XVI (oksaal, preekstoel, biechtstoel). De gotische doopvonten werden vervaardigd uit blauwe steen.
Voordat we verdergaan, werpen we een blik op het kasteel van Zeebroeck, dat zich recht tegenover de kerk bevindt. Dit immense gebouw, vroeger Ferme Demarriage genaamd, heeft tijdens de 19de eeuw heet wat veranderingen ondergaan: groot inkompavilioen, voorzien van gebogen portaal met sleutel, leien dak. Het centrale gedeelte, ook in de 19de eeuw aangepast, is een grote vleugel van twaalf overspanningen, op twee niveaus, met een mansardedak.
We letten ook, recht tegenover de kerk, op de drie mooie huizen van het einde van de 18de eeuw.
We houden links bij het buitengaan van de kerk en volgen de Rue de Hamme-Mille. We komen zo langs de grote gemeentelijke weide en zien zo, achter de kerk, de middeleeuwse Motte ("aardkluit") van Néthen, of artificiële heuvel, momenteel begroeid met coniferen, die vrij groot is en waar vroeger bovenop een uitkijktoren of vestingstoren stond. De oorsprong van de heuvel gaat terug tot de 11de eeuw (geklasseerde site).
We steken de Nete over. In de bocht zien we aan de rechterkant bij het einde van een klein pad de Fontaine Saint-Jean. Hier gaan we naar links. Via een nogal steile weg komen we in een sparrenbos waar we rechts een pad nemen dat loopt langs de oude zandgroeve en verder nemen we de Tienne Vincent en de CHemin de la Trace. Geniet van het prachtige landschap dat we ontdekken vanop de top van de zandgroeve, waar we een ver zicht hebben op de vallei, de velden, de bossen, de huizen en het bos van Pécrot. We slaan links de Chemin de la Trace in, die nu een geasfalteerde baan is, en zo gaan we richting het woud van Meerdael, dat heel de noordkant van het dorp Néthen flankeert. Dit is een heel aangename weg met een mooi zicht op de linkerkant van de velden, de weiden en in de verte de muur van het Domaine de Savenel, dat we gaan bezichtigen, en ons brengt bij de hoeve Douze Bonniers.
Het domein Savenel bestaat uit bossen, weiden, akkers en vochtige, soms moerasachtige, weilanden en beslaat een oppervlakte van ongeveer 60 ha. In het midden staat een kasteel; verder vinden we er nog andere woningen en een oude schuur. Het domein is volledig omgeven door een hoge bakstenen muur van ca. 3 km lang. Het domein bestaat al verscheidene eeuwen; de toren of de vestingstoren dateert wellicht uit de 13de eeuw. Toch is het pas in de 17de eeuw dat het domain zijn huidige vorm kreeg, toen het werd betrokken door de Blootvoeste Karmelieten van Leuven die het hadden gekocht om er een "heilige Woestenij" van te maken, een plaats van gebed en afzondering, van bezinning, van stille overpeinzing, weg van de bewoonde wereld. Ze kwamen er wonen in 1688 en bleven er tot 1795 toen de Franse bezetter onze gebieden na de revolutie annexeerde en hen wegdreven op grond van de wetten van de nieuwe Republiek.
De meeste kloostergebouwen werden geplunderd en later vernield. De muur die werd gebouwd aan het begin van de 18de eeuw hield stand en omringt nog steeds het domein. Op onze wandeling gaan we rond deze muur.
Een heel klein gedeelte van het woud ligt op het grondgebied van Nethen, maar als we het domein Savenel rondgaan, kunnen we volop van het mooie woud genieten. Het bevindt zich op een heel heuvelachtige bodem, en het bestaat voornamelijk uit loofbomen, vooral eiken, en het is voorzien van de talrijke paden waar wandelaars toegelaten zijn en er volop van de charme van het woud kunnen genieten. Aan het einde van de Chemin de la Trace gaan we, voorbij het laaste huis, verder rechtdoor en duiken zo het bos in. We draaien lichtjes naar links en nemen een kaarsrechte weg. 300 m verder komen we bij een uitholling, waar we links een kleine weg inslaan. Nog 100 m verder nemen we weer links een weg die afdaalt in de richting van een weide aan de linkerkant, vanwaar we de maaur van het domein Savenel zien. Als we bij de weide zijn gekomen gaan we naar rechts en lopen we er langs en er rond. Bovenaan gaan we weer het woud in. 200 m verder slaan we links een mooie holle bosZe komen we in de vallei. Bijna vóór de Proet Saint-Pierre, die gebouwd is in zuiver Engelse stijl (toch bijzonder voor dit dorp), nemen we rechts de aardeweg die loopt langs de vochtige gronden rond de Nete, waar populieren geplant zijn.
Net het bos in nemen we links een pad, waarlangs we in de Rue de Weerd-Saint-Georges komen. We slaan deze links in en komen zo in het dorpcentrum, dat we bereiken door opnieuw langs de muren van het domein Savenel te gaan. Hier zien we een mooie ingang van het (privaat) domein met een prachtige lange dreef met lindebomen. De kerk bevindt zich op een boogscheut van hier.
Als u verder het dorp Néthen wilt verkennen, gaat u verder op de weg die u bent ingeslagen vóór de Porte de Saint-Pierre en u volgt deze weg tot bij de camping. We bevinden ons opnieuw op een heel mooie bosweg langs de rand van het woud en komen hier en daar op vochtige bodem. We slaan links een weg in en steken zo de camping over. Daarna gaan we over de Nete, nog wat verder over de Rue de Weerd-Saint-Georges en bevegen ons zo naar de oude hoeve van Houlotte.
Hier hebben we 2 mogelijkheden:
ofwel nemen we rechts de weg die je, door Beaumont, op het plateau van Pécrot brengt, dwars door het gehucht en het bos; hier hebben we een mooie kerk van Rhode-Sainte-Agathe.
- ofwel nemen we, voorbij de hoeve, links een weg en dan een pad door velden en grasland, om zo bij de Rue du Peigne d'Or te komen; vervolgens slaan we rechts de Rue du Bois brûlé in, die ons door het bos leidt, tot aan het plateau boven Pécrot zoals daarnet.
We komen nu op de de betonnen weg, waar we opnieuw kunnen kiezen uit (minstens) 2 mogelijkheden:
-ofwel dalen we links af richting Néthen; maar we nemen dan dadelijk een weg naar links die overgaat in de Ruelle du curé, een echt charmante oude geplaveide straat. Ze loopt langs het mooie park van het kasteel van Zeebroeck en de oude pastorie, dia aan restauratie toe is; zo komen we bij de steenweg en de kerk
-ofwel steken we de baan Pécrot-Néthen over en gaan rechtdoor. Aan de rechterkant zien we de bossen op de heuvel rechts van de vallei van de Dijle, links uitgestrekte velden. Langs deze romantische weg komen we op de Chemin de Florival, die we links inslaan. Via deze zacht hellende weg komen we langzaam maar zeker in het hartje van Néthen.
Tijdens deze variante hebben we kunnen genieten van de linkerkant van de vallei van de Nete, met talrijke bossen, holle wegen, paden, grasland en velden.